Parafia p.w. Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Chodywańcach

informacje

Parafia p.w. Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Chodywańcach

Chodywańce 32, 22-664 Jarczów
tel: 84 663 45 08

NIP: 921-137-71-43
REGON 040106003

Nr konta bankowego: 54 1020 5356 0000 1002 0120 6093

duszpasterstwo

Proboszcz: ks. Gabriel Cisek
tel: 84 663 45 08
tel. kom. 606 227 540
e-mail: gcisek@wp.pl
e-mail: kontakt@parafiachodywance.pl

statystyki

Online
1

Dzisiaj
35

Ten tydzień
100

Ten miesiąc
1140

Ten rok
5155

Wszystkich
32877


Rekord:
235 (31.07.2016)

administracja

WYŚLIJ E-MAIL

Niedziela Palmowa i Triduum Sacrum

Dodano przez Administrator 10/04/17 09:30AM | | Wyświetlono: 0

NIEDZIELA PALMOWA


PROCESJA (Długie wyjście, krzyż, akolici, woda, nagłośnienie, ministranci, lektorzy) (Zatrzymujemy się przed schodami).
K: W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.
W: Amen.
K: Miłość Boga Ojca, łaska naszego Pana Jezusa Chrystusa i dar jedności w Duchu Świętym niech będą z wami wszystkimi. W: I z duchem twoim (Kapłan pozdrawia wiernych tymi lub podobnymi słowami)
Drodzy bracia i siostry, przez czterdzieści dni przygotowaliśmy nasze serca przez modlitwę, pokutę i uczynki chrześcijańskiej miłości. W dniu dzisiejszym gromadzimy się, aby z całym Kościołem rozpocząć obchód misterium paschalnego. Dzisiaj Chrystus wjechał do Jerozolimy, aby tam umrzeć i zmartwychwstać. Wspominając to zbawcze wydarzenie, z głęboką wiarą i pobożnością pójdźmy za Panem, abyśmy uczestnicząc w tajemnicy Jego krzyża, dostąpili udziału w zmartwychwstaniu i życiu. (Po wprowadzeniu kapłan odmawia z rękami złożonymi modlitwę)
Módlmy się.
Wszechmogący, wieczny Boże, uświęć + te gałązki swoim błogosławieństwem † i spraw, abyśmy idąc z radością za Chrystusem Królem * mogli przez Niego dojść do wiecznego Jeruzalem. Który żyje i króluje na wieki wieków. W: Amen. (Kapłan kropi palmy)

EWANGELIA W ROKU C Łk 19,28-40
Wjazd Jezusa do Jerozolimy
+ Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.
Jezus ruszył na przedzie, zdążając do Jerozolimy. Gdy przyszedł w pobliże Betfage i Betanii, do góry zwanej Oliwną, wysłał dwóch spośród uczniów, mówiąc: «Idźcie do wsi, która jest naprzeciwko, a wchodząc do niej, znajdziecie oślę uwiązane, którego nikt jeszcze nie dosiadł. Odwiążcie je i przyprowadźcie tutaj. A gdyby was kto pytał, dlaczego odwiązujecie, tak powiecie: „Pan go potrzebuje”». Wysłani poszli i znaleźli wszystko tak, jak im powiedział. A gdy odwiązywali oślę, zapytali ich jego właściciele: «Czemu odwiązujecie oślę?». Odpowiedzieli: «Pan go potrzebuje». I przyprowadzili je do Jezusa, a zarzuciwszy na nie swe płaszcze, wsadzili na nie Jezusa. Gdy jechał, słali swe płaszcze na drodze. Zbliżał się już do zbocza Góry Oliwnej, kiedy całe mnóstwo uczniów poczęło wielbić radośnie Boga za wszystkie cuda, które widzieli. I wołali głośno: «Błogosławiony Król, który przychodzi w imię Pańskie. Pokój w niebie i chwała na wysokościach». Lecz niektórzy faryzeusze spośród tłumu rzekli do Niego: «Nauczycielu, zabroń tego swoim uczniom». Odrzekł: «Powiadam wam, jeśli ci umilkną, kamienie wołać będą».
Oto słowo Pańskie.
K: Drodzy bracia i siostry, naśladując rzesze, które uroczyście witały Pana Jezusa, idźmy w pokoju.
(Procesja wyrusza do kościoła, przyklęknięcie u stóp ołtarza, zajęcie pozycji, okadzenie, wprowadzenie do Eucharystii).

LITURGIA SŁOWA
Męka Pańska (okadzenie).
Modlitwa wiernych. Dalej normalnie.


WIELKI CZWARTEK


OGÓLNY PORZĄDEK MSZY Wieczerzy Pańskiej:
1. KOMENTARZ na rozpoczęcie: dalej Pieśń na rozpoczęcie
2. PROCESJA (Długie wyjście, krzyż, akolici, nagłośnienie, ministranci, lektorzy, kadzidło, pozostali ministranci, przyklęknięcie przed ołtarzem, okadzenie)
3. OBRZĘDY WSTĘPNE (Na Gloria dzwonią dzwonki i dzwony zew., potem milkną, dalej używamy kołatek)
4. Po KOLEKCIE - KOMENTARZ do Liturgii Słowa
5. LITURGIA SŁOWA.
6. Po kazaniu i Modlitwie wiernych: KOMENTARZ NA OFIAROWANIE
7. OFIAROWANIE DARÓW (3 hostie, puszki, okadzenie)[Pieśń]
8. MODLITWA EUCHARYSTYCZNA ( I Modlitwa, używamy kołatek)
9. Po Komunii św., MODLITWA CELEBRANSA : KOMENTARZ NA ROZESŁANIE
10. PRZENIESIENIE DO CIEMNICY (Wystawienie, pieśń, kołatki, okadzenie, welon, procesja do Ciemnicy: ministranci, trybularz, łódka, akolitki, celebrans, nagłośnienie, książka, modlitwa, okadzenie)
11. POWRÓT DO ZAKRYSTII (Wracając nie przyklękamy, tylko ukłon, w tabernakulum nie ma Najśw. Sakr.) w ciszy.
12. OBNAŻENIE OŁTARZY.

KOMENTARZ NA POCZĄTEK LITURGII
Zgromadzeni wokół chrystusowego ołtarza pragniemy rozważać tajemnicę świętych trzech dni paschalnych. Przez te 3 doby, w czasie których dokonało się zbawcze Misterium Paschalne przemierzymy z Chrystusem drogę od wieczernika i ogrójca, przez sąd u Kajfasza, Annasza i Piłata, aż po Golgotę, dochodząc do pustego grobu. W dniu dzisiejszym czynimy pierwsze kroki tej niezwykle długiej i trudnej drogi, na której czeka nas wiele upadków, uderzeń i cierpienia. Ale w oddali można już dostrzec jasność bijącą z pustego grobu. Msza św. Wieczerzy Pańskiej wprowadza nas do wieczernika, gdzie Chrystus ustanowił dwa sakramenty niezwykle ze sobą związane. Sakramenty te w niewysłowiony sposób uobecniając miłość Boga do człowieka, który na zawsze pozostał na ziemi w Sakramencie Eucharystii, sprawowanej przez sakramentalnie ustanowionych Kapłanów. Pojęciem „sacramentum” Kościół określa tajemnicę ustanowioną przez samego Chrystusa, który nakazał Apostołom ich wykonywanie. Dlatego też w noc przed swoją męką, Chrystus wziąwszy chleb, wziąwszy kielich, odmówił modlitwę dziękczynienia i rozdał swoim uczniom, cudownie przemienione w Ciało i Krew. Nakazał im czynić podobnie na swoją pamiątkę. Wchodząc w ten niezwykły czas świętego Triduum Paschalnego otwórzmy nasze serca na Chrystusa, który pragnie się z nimi zjednoczyć, przepełniając je niezwykłą miłością, której wyrazem było obmycie nóg Apostołom, a przede wszystkim największe uniżenie – śmierć na krzyżu. Niech miłość Chrystusa przeniknie każdego z uczestników tej liturgii, aby zbawcze Misterium Paschalne, zwycięstwo życia nad śmiercią dokonało się w każdym człowieku, abyśmy się wzajemnie miłowali, tak jak Chrystus nas umiłował.

KOMENTARZ DO LITURGII SŁOWA
W czasie świętej liturgii Bóg przychodzi do nas także w swoim Słowie. Poprzez gorliwe słuchanie, a przede wszystkim wcielenie tego Słowa w swoje życie wchodzimy w komunię z Chrystusem. On to w dzień przed swoją męką, to jest dzisiaj, ustanowił Sakrament Miłości – Eucharystię. Przemienił On Paschę Izraela, o której usłyszmy w pierwszym czytaniu z Księgi Wyjścia, w nową i wieczną Paschę. Sam stał się Barankiem ofiarnym, gdyż chleb, który wziął w swoje ręce, stał się Jego Ciałem, zaś kielich wina, kielichem Krwi, w której zawarł z człowiekiem wieczne przymierze miłości, o czym usłyszmy w drugim czytaniu z pierwszego Listu św. Pawła do Koryntian. Ewangelia zaś dopełni nam ten obraz, ukazując Chrystusa Sługę, który przez obmycie nóg Apostołom, przekazał im największe przykazanie miłości. „Czyńcie to na moją pamiątkę”.

KOMENTARZ NA OFIAROWANIE
„I tej samej nocy spożyją mięso [baranka] pieczone w ogniu, spożyją je z chlebem niekwaszonym i gorzkimi ziołami.” Ów przepis Prawa dał Bóg przez Mojżesza ludowi wybranemu, aby ten spożywał Paschę na część Pana. Podobnie i Chrystus ustanowił Prawo, w którym to do sprawowania nowej Paschy przynosimy chleb pszenny i wino gronowe. Dlatego też w imieniu całej naszej wspólnoty do ołtarza zanoszone są dary chleba i wina, które mocą Ducha Świętego przez słowa konsekracji, które w osobie Chrystusa wypowiada Kapłan, staną się Ciałem i Krwią Baranka Paschalnego, naszego Pana Jezusa Chrystusa. Ta procesja wyraża jeszcze jedną tajemnicę, tajemnicę wzajemnej, braterskiej miłości. Pierwsi chrześcijanie składali przed ołtarzem dary materialne potrzebne współbraciom. Jednakże tym darom zawsze towarzyszył dar największy – miłość i ofiarna pomoc bliźnim. Dlatego też i my dzisiaj, składając na chrystusowym ołtarzu swoje dary: myśli, dobre uczynki, postanowienia a nade wszystko hymn dziękczynienia i radości, przede wszystkim złóżmy nasze serca, aby Chrystus cudownie je przemienił, oczyszczając je z wszelkiego grzechu i uzdatniając je do pełnienia uczynków miłości względem bliźnich.

KOMENTARZ NA ROZESŁANIE
Chrystus, nieskończona Miłość, przez Sakrament Eucharystii wszedł w prawdziwą, osobową komunię z każdym z nas. Teraz my okażmy Bogu swoją miłość, podziękujmy Mu za Jego tajemniczy dar, jakim była przemiana chleba i wina w Ciało i Krew Chrystusa. Najpełniej podziękujemy Panu przez pełne z Nim zjednoczenie, także w chwilach cierpienia i trwogi konania. Kapłan przeniesie Najświętszy Sakrament do ciemnicy. My zaś pójdziemy za Chrystusem, choć tak naprawdę nie wiemy dokąd ta droga prowadzi. Przez adorację będziemy wyrażać naszą miłość do Boga, i choć nieraz zaśniemy – zgrzeszymy, niczym uczniowie Chrystusa w Getsemani, to musimy się z tego snu zbudzić, aby wraz z Nim – z Osobową Miłością, przeżywać tajemnice miłości: Eucharystię, kapłaństwo, modlitwę w Ogrojcu, sąd u Kajfasza i Annasza, aż po sąd u Piłata. Pójdźmy za Barankiem



WIELKI PIĄTEK


Ogólny porządek Liturgii Wielkiego Piątku:
1. KOMENTARZ NA ROZPOCZĘCIE
2. DŁUGIE WEJŚCIE ( w ciszy procesja, akolitki, ministranci, lektorzy, celebrans)
3. PROSTRACJA (Przed ołtarzem wszyscy klękają, kapłan leży krzyżem, dalej ukłon, zajęcie pozycji)
4. MODLITWA Celebransa.
5. KOMENTARZ DO LITURGII SŁOWA
6. LITURGIA SŁOWA (czytanie I i II, Ps)
7. MĘKA PAŃSKA
8. KOMENTARZ do MODLITWY Powszechnej
9. UROCZYSTA MODLITWA POWSZECHNA-Celebrans
10. KOMENTARZ do ADORACJI KRZYŻA
11. ADORACJA KRZYŻA (akolici stoją przed ołtarzem, odsłonięcie krzyża, ustawienie krzyża u stopni ołtarza, ręczniczek, akolici, ministrant z koszykiem, adoracja ks., ministranci, pozostali, śpiew)
12. NAKRYCIE OŁTARZA (pod koniec adoracji, nakrycie obrusem ołtarza, zapalenie świec przy krzyżu, akolici+ks. przeniesienie Najśw. Sak. na Ołtarz)
13. KOMENTARZ do KOMUNII św.
14. KOMUNIA ŚWIĘTA.
15. Po modlitwie Celebransa - KOMENTARZ do PROCESJI
16. Wystawienie NS w Monstrancji na ołtarzu (welon na monstrancję, dla ks., okadzenie, kołatki) PROCESJA DO GROBU PAŃSKIEGO (ministranci,trybularz,łódka,akolitki, ks.)
17. Przy GROBIE modlitwa i okadzenie.
18. POWRÓT DO ZAKRYSTII.

KOMENTARZ NA POCZĄTEK LITURGII
W ciszy gromadzimy się w kościele w czasie drugiego dnia Świętego Triduum Paschalnego.
Zjednoczeni z przeżywającym trwogę konania Chrystusem idziemy dzisiaj jeszcze dalej, bo aż pod sam krzyż, na którym umrze On dla zbawienia całego świata. Liturgię rozpoczniemy klęczeniem zachowując modlitewne milczenie. Celebrans (Kapłani) padając na twarz przed obnażonym ołtarzem, symbolizującym Chrystusa, przepraszają Boga za grzechy i zniewagi jakie doświadcza od całego świata. Dzisiejsza Liturgia Męki Pańskiej składa się z czterech części: Liturgii Słowa, Adoracji Krzyża, Komunii Świętej oraz Procesji do Grobu Pańskiego. W każdym z tych etapów będziemy łączyć się z cierpiącym Chrystusem. Spotkanie z Nim w dniu dzisiejszym winno przemienić nasze życie. Łaska zbawienia i nawrócenia wypływająca z przebitego Serca Jezusa obficie wylewa się na serca każdego człowieka, lecz ten musi się na nią otworzyć. Dlatego też w czasie każdej z tych części liturgii pragnijmy doświadczyć miłości Chrystusa płynącej z Jego Słowa, z Krzyża, z Eucharystii oraz z Grobu dającego nadzieję, że światłość rozpromieni ciemności życia.

KOMENTARZ DO LITURGII SŁOWA
Liturgia Słowa dzisiejszego dnia koncentruje się na przedstawieniu Męki Pana naszego, Jezusa Chrystusa. Czytania ukierunkowują nasze spojrzenia na Drzewo Krzyża, zaś punkt kulminacyjny tej drugiej części dzisiejszej liturgii – ewangeliczny opis męki, prowadzi nas za Jezusem aż na Golgotę. Prorok Izajasz w pierwszym czytaniu w poetycki sposób ukazuje posłusznego Sługę Jahwe, który pozwala się prowadzić na śmierć niczym owca na rzeź. W drugim czytaniu z Listu do Hebrajczyków, zostanie nam przedstawiony Jezus, jako Syn posłuszny woli Ojca, który przez swoje cierpienie zbawił cały świat. Następnie usłyszymy Mękę Pana naszego opisaną przez św. Jana, jedynego ucznia będącego pod krzyżem. Czy i my wraz z Janem stoimy pod krzyżem, adorując umierającego Chrystusa, czy może stoimy wraz z faryzeuszami, aby Go wyśmiać? Odpowiedzi na to pytanie szukajmy w czasie tej liturgii.

KOMENTARZ DO MODLITWY POWSZECHNEJ
Chrystus przez Ofiarę Krzyża pojednał wszystko w sobie. Przez Niego Bóg Ojciec wyciągnął rękę do grzeszników i skłóconych, aby doprowadzić ich do pokoju i pojednania. I choć przez wieki człowiek nieustannie oddala się od Boga, to przez Ten Krzyż doprowadza nas do swojej Miłości, abyśmy także i my dawali siebie braciom. Dlatego w sposób niezwykły będziemy celebrowali Modlitwę Powszechną. Jest ona zbudowana z 10 intencji dotykających potrzeb całego świata. Diakon (Kapłan) śpiewa (odczytuje) intencję, po której wszyscy w modlitewnej ciszy zanoszą ją do Boga. Następnie Celebrans podsumowuje modlitwy całej wspólnoty, śpiewając (odmawiając) specjalną modlitwę. Każdorazowe, wypowiadane przez nas Amen, winno wyrażać nasze włączenie się i potwierdzenie tej modlitwy.

KOMENTARZ PRZED ADORACJĄ KRZYŻA
Centralnym punktem dzisiejszej liturgii jest adoracja Krzyża. Znak hańby i śmierci, która po ludzku jest porażką, stał się dla chrześcijan największym wyróżnieniem i drzewem zwycięstwa. Chrystus umierając na nim otworzył nam bramy Królestwa Niebieskiego, dlatego też ze czcią i pobożności adorujmy Drzewo Krzyża, na którym zawisło zbawienie. Wpierw krzyż zostanie odsłonięty w 3 etapach, a my po każdym z nich w odpowiedzi na słowa kapłana wyrazimy swój szacunek wobec krzyża przez aklamację „Pójdźmy z pokłonem”. Po odsłonięciu nastąpi adoracja krzyża przebiegająca w następującym porządku: (np. w pierwszej kolejności celebransi, następnie siostry zakonne, lektorzy, ministranci oraz wierni.) Za pobożne adorowanie krzyża można w dniu dzisiejszym zyskać odpust zupełny.

KOMENTARZ NA KOMUNIĘ ŚWIĘTĄ
Spod chrystusowego krzyża przechodzimy do ołtarza, na którym dokonuje się cud Eucharystyczny. I choć w dniu dzisiejszym nigdzie na świecie nie została odprawiona Msza Święta, to jednak przystępujemy do Komunii św. Będziemy adorowali już nie Drzewo Krzyża, ale Owoc tego Drzewa, jakim jest Ciało Jezusa Chrystusa skryte pod postacią chleba. Komunia święta ukazuje nam nierozerwalny związek śmierci Chrystusa i Eucharystii. Bez śmierci na krzyżu nie byłoby osobowego, realnego spotkanie z Chrystusem, który przychodzi do naszych serc.

KOMENTARZ NA PROCESJĘ DO GROBU PAŃSKIEGO
Ostatnią, czwartą częścią Liturgii Męki Pańskiej jest przeniesienie Najświętszego Sakramentu do Grobu Pańskiego. Całą noc oraz Wielką Sobotę będziemy czuwali przy Grobie, rozważając mękę i śmierć naszego Pana Jezusa, oczekując wielkanocnego poranka. Pamiętajmy, że Grób Pański jest miejscem osobowej, realnej obecności Zbawiciela obecnego w Najświętszym Sakramencie, a nie tylko symboliczną pamiątką tego wydarzenia, którą wyraża figura zmarłego Chrystusa.



WIELKA SOBOTA- Wigilia Paschalna


Ogólny porządek Wigilii Paschalnej:
1. KOMENTARZ na rozpoczęcie (zgaszone światło w kościele, zapalenie ogniska).
2. WYJŚCIE PRZED KOŚCIÓŁ (dzwonek, przy zgaszonym świetle, ukłon do ołtarza, wyjście do ogniska, kolejność: trybularz z łódką, paschał, ks., ministranci, pozostali wierni).
3. LITURGIA ŚWIATŁA (mikrofon, poświęcenie ognia, obrzęd paschału-paschał, rylec, grona, okadzenie, procesja, kadzielnica, ks. z paschałem, pozostali, mikrofon przy drzwiach kościoła, w środku kościoła-światło Chrystusa-zapalamy paschaliki i wszystko światło w kościele, ustawienie paschału i okadzenie).
5. KOMENTARZ DO ORĘDZIA.
6. EXULTET (na rozpoczęcie okadzenie).
7. KOMENTARZ do LITURGII SŁOWA.
8. Czytania ze ST (Kolejność-Czytanie, Psalm, Modlitwa ks.; 1.Rdz1.1.26-31; 2. Wj 14,15-15,1; 3. Ez 36, 16-17a, 18-28, po tym czytaniu, ps i modlitwie-zapalenie świec na ołtarzu i śpiew CHWAŁA na Wysokości, dzwonki i dzwony na zew. ).
9. KOLEKTA - (4. Czytanie z Rz6,3-11, Ps; Ewangelia, Kazanie).
10. KOMENTARZ do LITURGII CHRZCIELNEJ.
11. LITURGIA CHRZCIELNA (zejście do chrzcielnicy, mikrofon, książka, naczynie z woda, kociołek z kropidłem, wprowadzenie, litania, pośw. wody, wstawienie paschału do wody, paschał ust. przy ambonce, odnowienie obietnic chrzcielnych-zapalenie paschalików, pokropienie woda- spiew: Com przyrzekł Bogu).
11. MODLITWA WIERNYCH.
12. KOMENTARZ DO LITURGII EUCHARYSTYCZNEJ (okadzenie, taca).
13. LITURGIA EUCHARYSTYCZNA JAK ZWYKLE.

KOMENTARZ NA POCZĄTEK LITURGII
Wchodząc dzisiejszego wieczoru do kościoła winniśmy sobie uświadomić, że ta noc nie jest jedną z wielu w roku. Jest to noc niezwykła, przeniknięta największą tajemnicą świata. Tej nocy jasność pokonała ciemność, życie pokonało śmierć, Jezus Chrystus powstał z martwych. W przeżywaniu tej świętej liturgii Wigilii Paschalnej będzie nam towarzyszyło bogactwo symboli. Z pośród nich najważniejsze są: ogień, Paschał, woda a przede wszystkim uczta. Te święte znaki będziemy rozważali w 4 częściach liturgii: światła, słowa, chrzcielnej oraz eucharystycznej. Musimy wiedzieć, że jest to ta sama noc, w której Bóg przez Mojżesza wywiódł Naród Wybrany z niewoli Egipskiej. Jest to zatem ta sama noc, w której Chrystus wyprowadził wszystkich wierzących w Niego z niewoli grzechu. Tej nocy, w sposób sakramentalny dokonują się te wszystkie zbawcze Tajemnice Pańskie, niebo łączy się z ziemią, sprawy boskie ze sprawami ludzkimi. Dlatego też odczuwając niezwykłość tej świętej nocy paschalnej otwórzmy drzwi naszych serc, aby je przepełniła światłość bijącą od zmartwychwstałego Pana, wiecznie pokonując ciemności ludzkiego życia i mroki grzechu.

KOMENTARZ DO ORĘDZIA PASCHALNEGO
Diakon (kapłan) okadzi Paschał, świecę wykonaną przez pracowite pszczoły oraz księgę z tekstem wielkanocnego orędzia paschalnego – Exultetu. Z zapalonymi świecami wysłuchamy teraz tego orędzia, przez które złożymy hymn dziękczynienia Bogu za tak wielkiego Odkupiciela, który tej nocy skruszywszy więzy śmierci jako zwycięzca wyszedł z otchłani. Zaś Paschał, owoc pracy pszczelego roju, poświęcony został na chwałę Bożego imienia i rozjaśnia mroki nocy. Świeca ta zapewnia nas, że wzeszło Słońce nie znające zachodu: Jezus Chrystus, który oświeca ludzkość swoim światłem.

KOMENTARZ DO LITURGII SŁOWA
Drugą częścią Liturgii Wigilii Paschalnej jest celebracja Bożego Słowa. Święta Matka Kościół w tym wielkim dniu naszego zbawienia pragnie nam ukazać pełnię Misterium Bożego okupienia, dlatego też będziemy rozważali wielkie dzieła Boże od stworzenia świata, poprzez przejście narodu wybranego przez Morze Czerwone w czasie wyprowadzenia ich z Egiptu, do zmartwychwstania Jezusa Chrystusa, który dał nam nowe życie i nadzieję pokonania śmierci przez zmartwychwstanie. My zaś możemy uczestniczyć w tych zbawczych tajemnicach przez chrzest święty, w którym zawarliśmy z Bogiem trwałe, nierozerwalne przymierze. Naszą odpowiedzią na Słowo Boże będzie śpiew Psalmu responsoryjnego, oraz kończenie słowem „Amen” modlitwy odmawianej przez celebransa po każdym czytaniu.

KOMENTARZ DO LITURGII CHRZCIELNEJ
Rozpoczynamy część trzecią Wigilii Paschalnej, tj. liturgię chrzcielną. Składa się ona z trzech części: litanii do wszystkich świętych, z błogosławieństwa wody oraz odnowienia przyrzeczeń chrzcielnych. Każdy z nas na chrzcie otrzymał imię, a wraz z nim swojego świętego patrona. W litanii do wszystkich świętych zanosimy nasze modlitwy: prośby, podziękowania, przeproszenia do Boga właśnie przez ich wstawiennictwo. Błogosławieństwo wody przypomina nam nasz chrzest, kiedy to zostaliśmy przez tę wodę zanurzeni w Misterium Jezusa Chrystusa, a w naszym sercu zostało wyryte niezatarte znamię przynależności do Niego. Przez odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych tj. wyznanie wiary w Boga Trójjedynego i wyrzeknięcie się jakiegokolwiek związku z szatanem, świadomie podejmujemy decyzję i chęć trwania w komunii ze zmartwychwstałym Zbawicielem.

KOMENTARZ NA OFIAROWANIE
Centrum liturgii Wigilii Paschalnej jest Liturgia Eucharystyczna, kiedy to na ołtarzu Pańskim prawdziwie uobecni się Misterium Paschalne, a więc tajemnica przejścia Chrystusa ze śmierci do życia. Przygotowując się do tego momentu otwórzmy nasze serca i na ołtarzu złóżmy wszystkie intencje z którymi przyszliśmy na to spotkanie ze zmartwychwstałym Chrystusem. W sposób szczególny podziękujmy dzisiaj Bogu za swoje życie, życie swoich dzieci i rodziców, a także za życie w chrystusowym kościele, jakie zyskaliśmy przez sakrament chrztu św. Wszystkie te intencje serca zanosimy do ołtarza w symbolicznych darach chleba i wina. Duch Święty przez kapłanów spłynie na te dary i przemieni je w święte, uwielbione Ciało Jezusa Chrystusa, które przyjmiemy do swego serca w czasie Komunii Świętej.



NIEDZIELA WIELKANOCNA



PONIEDZIAŁEK WIELKANOCNY

 


Rekolekcje wielkopostne

Dodano przez Administrator 27/03/17 10:42AM | | Wyświetlono: 0

Piątek 31.III - Sobota 1 IV 2017
ks. dr Leszek Bruśniak

Piątek 31 marca
11.30 +
Msza św. z nauką rekolekcyjną
15.30(Ż) + Msza św. z nauką rekolekcyjną
17.00+ Msza św. z nauką rekolekcyjną
- Droga Krzyżowa

Sobota 1 kwietnia
8.30
- spowiedź
9.00 + Msza św. z nauką rekolekcyjną
10.15(Ż) - spowiedź
10.30(Ż) + Msza św. z nauką rekolekcyjną
11.30 - spowiedź
17.00 + Msza św. z nauką rekolekcyjną
 


Modlitwa do Jezusa naszego Króla i Pana

Dodano przez Administrator 13/11/16 09:16AM | | Wyświetlono: 0

Jezu Chryste, Królu Wszechświata, Panie nasz i Boże, 
Odkupicielu rodzaju ludzkiego, nasz Zbawicielu! 
Ty, który mówiłeś, że Królestwo Twoje nie jest z tego świata, 
który wzywałeś nas do szukania Królestwa Bożego i nauczyłeś nas prosić w modlitwie do Ojca: „przyjdź Królestwo Twoje”, 
wejrzyj na nas stojących przed Twoim Majestatem.
Wywyższamy Cię, oddajemy Ci cześć i uwielbienie. 
Pokornie poddajemy się Twemu Panowaniu i Twemu Prawu. 
Świadomi naszych win i zniewag zadanych Twemu Sercu 
przepraszamy za wszelkie nasze grzechy i zaniedbane dobro. 
Wyrażamy naszą skruchę i prosimy o zmiłowanie. 
Przyrzekamy zabiegać o pomnożenie Twojej Chwały, 
dziękować za nieskończone Miłosierdzie, które okazujesz z pokolenia na pokolenie, 
wiernością i posłuszeństwem odpowiadać na Twoją Miłość. 
Boski Królu naszych serc, niech Twój Święty Duch, 
wspiera nas w realizacji tych zobowiązań, chroni od zła i dokonuje naszego uświęcenia. 
Niech pomaga nam porządkować całe nasze życie i posłannictwo Kościoła. 
Króluj nam Chryste! Króluj w naszej Ojczyźnie, króluj w każdym narodzie, 
na większą chwałę Przenajświętszej Trójcy i dla zbawienia ludzi. 
Spraw, aby nasze rodziny, wioski, miasta i świat cały objęło Twe Królestwo: 
królestwo prawdy i życia, królestwo świętości i łaski, 
królestwo sprawiedliwości, miłości i pokoju, 
teraz i na wieki wieków Amen.


Jubileuszowy Akt Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana

Dodano przez Administrator 13/11/16 09:10AM | | Wyświetlono: 0

Nieśmiertelny Królu Wieków, Panie Jezu Chryste, nasz Boże i Zbawicielu! W Roku Jubileuszowym 1050-lecia Chrztu Polski, w roku Nadzwyczajnego Jubileuszu Miłosierdzia, oto my, Polacy, stajemy przed Tobą [wraz ze swymi władzami duchownymi i świeckimi], by uznać Twoje Panowanie, poddać się Twemu Prawu, zawierzyć i poświęcić Tobie naszą Ojczyznę i cały Naród. Wyznajemy wobec nieba i ziemi, że Twego królowania nam potrzeba. Wyznajemy, że Ty jeden masz do nas święte i nigdy nie wygasłe prawa. Dlatego z pokorą chyląc swe czoła przed Tobą, Królem Wszechświata, uznajemy Twe Panowanie nad Polską i całym naszym Narodem, żyjącym w Ojczyźnie i w świecie.

 

Pragnąc uwielbić majestat Twej potęgi i chwały, z wielką wiarą i miłością wołamy: Króluj nam Chryste!

  • W naszych sercach – Króluj nam Chryste!
  • W naszych rodzinach – Króluj nam Chryste!
  • W naszych parafiach – Króluj nam Chryste!
  • W naszych szkołach i uczelniach – Króluj nam Chryste!
  • W środkach społecznej komunikacji – Króluj nam Chryste!
  • W naszych urzędach, miejscach pracy, służby i odpoczynku – Króluj nam Chryste!
  • W naszych miastach i wioskach – Króluj nam Chryste!
  • W całym Narodzie i Państwie Polskim – Króluj nam Chryste!

 

Błogosławimy Cię i dziękujemy Ci Panie Jezu Chryste:

  • Za niezgłębioną Miłość Twojego Najświętszego Serca – Chryste nasz Królu, dziękujemy!
  • Za łaskę chrztu świętego i przymierze z naszym Narodem zawarte przed wiekami – Chryste nasz Królu, dziękujemy!
  • Za macierzyńską i królewską obecność Maryi w naszych dziejach – Chryste nasz Królu, dziękujemy!
  • Za Twoje wielkie Miłosierdzie okazywane nam stale – Chryste nasz Królu, dziękujemy!
  • Za Twą wierność mimo naszych zdrad i słabości – Chryste nasz Królu, dziękujemy!

 

Świadomi naszych win i zniewag zadanych Twemu Sercu przepraszamy za wszelkie nasze grzechy, a zwłaszcza za odwracanie się od wiary świętej, za brak miłości względem Ciebie i bliźnich. Przepraszamy Cię za narodowe grzechy społeczne, za wszelkie wady, nałogi i zniewolenia. Wyrzekamy się złego ducha i wszystkich jego spraw.

 

Pokornie poddajemy się Twemu Panowaniu i Twemu Prawu. Zobowiązujemy się porządkować całe nasze życie osobiste, rodzinne i narodowe według Twego prawa:

  • Przyrzekamy bronić Twej świętej czci, głosić Twą królewską chwałę – Chryste nasz Królu, przyrzekamy!
  • Przyrzekamy pełnić Twoją wolę i strzec prawości naszych sumień – Chryste nasz Królu, przyrzekamy!
  • Przyrzekamy troszczyć się o świętość naszych rodzin i chrześcijańskie wychowanie dzieci – Chryste nasz Królu, przyrzekamy!
  • Przyrzekamy budować Twoje królestwo i bronić go w naszym narodzie – Chryste nasz Królu, przyrzekamy!
  • Przyrzekamy czynnie angażować się w życie Kościoła i strzec jego praw – Chryste nasz Królu, przyrzekamy!

 

Jedyny Władco państw, narodów i całego stworzenia, Królu królów i Panie panujących! Zawierzamy Ci Państwo Polskie i rządzących Polską. Spraw, aby wszystkie podmioty władzy sprawowały rządy sprawiedliwie i stanowiły prawa zgodne z Prawami Twoimi.

Chryste Królu, z ufnością zawierzamy Twemu Miłosierdziu wszystko, co Polskę stanowi, a zwłaszcza tych członków Narodu, którzy nie podążają Twymi drogami. Obdarz ich swą łaską, oświeć mocą Ducha Świętego i wszystkich nas doprowadź do wiecznej jedności z Ojcem.

W imię miłości bratniej zawierzamy Tobie wszystkie narody świata, a zwłaszcza te, które stały się sprawcami naszego polskiego krzyża. Spraw, by rozpoznały w Tobie swego prawowitego Pana i Króla i wykorzystały czas dany im przez Ojca na dobrowolne poddanie się Twojemu panowaniu.

Panie Jezu Chryste, Królu naszych serc, racz uczynić serca nasze na wzór Najświętszego Serca Twego.

Niech Twój Święty Duch zstąpi i odnowi oblicze ziemi, tej ziemi. Niech wspiera nas w realizacji zobowiązań płynących z tego narodowego aktu, chroni od zła i dokonuje naszego uświęcenia.

W Niepokalanym Sercu Maryi składamy nasze postanowienia i zobowiązania. Matczynej opiece Królowej Polski i wstawiennictwu świętych Patronów naszej Ojczyzny wszyscy się powierzamy.

Króluj nam Chryste! Króluj w naszej Ojczyźnie, króluj w każdym narodzie – na większą chwałę Przenajświętszej Trójcy i dla zbawienia ludzi. Spraw, aby naszą Ojczyznę i świat cały

objęło Twe Królestwo: królestwo prawdy i życia, królestwo świętości i łaski, królestwo sprawiedliwości, miłości i pokoju.

* * *

Oto Polska w 1050. rocznicę swego Chrztu uroczyście uznała królowanie Jezusa Chrystusa.

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu, jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.


STARSZE WPISY
1 2 3 4 5 6 7 8 >

PROJEKT I REALIZACJA - RzukNET.pl

POLECAMY: